Άγιοι


Ἂν τὸν πόνο σου…

Ὁ Γέροντας Πορφύρος ἀπέφευγε τὴν ὀξύτητα στὶς ἐκφράσεις. Συνιστοῦσε πάντα ὅλα νὰ γίνονται ἁπαλὰ καὶ χωρὶς βία. — Οἱ τρομακτικὲς μορφὲς ποὺ παίρνει ὁ πονηρὸς καὶ παρουσιάζεται στὸν χριστιανό, ὀφείλον­ται πολὺ συχνὰ στὸν βίαιο τρόπο, μὲ τὸν ὁποῖον ὁ πιστὸς πολεμᾶ τὰ πάθη του, ἔλεγε. Τὸ πνεῦμα τοῦ κακοῦ δὲν ἔχει μορφή. Οἱ ἄνθρωποι τοῦ […]

Όσιος Πορφύριος: Ἂν τὴ θλίψη σου τὴν κάνεις προσευχή...

Ὁ Θεὸς δὲν θέλει τίτλους… Μὲ τὶς ἀρετὲς βαδίζουμε κοντά Του.

Ἡ ἀνάγκη γιὰ ψυχικὸ ξεκούρασμα κοντὰ σὲ ἅγιες μορφὲς μὲ ἔφερε πρὶν δώδεκα χρόνια κοντά του. Ἕνα παλιὸ πνευματικό του παιδὶ μὲ σύστησε στὸ μακαριστὸν Γέροντα. – Γέροντα, τοῦ εἶπε, σοῦ ἔφερα τὴ γυμνασιάρχη μου. Ἀντέδρασα χωρὶς νὰ τὸ θέλω. – Γιατί ἀναφέρεις τίτλους; τῆς εἶπα. Ἐδῶ εἶμαι ἡ Παναγιώτα. Αὐτό ἀρκεῖ. Παράξενο. Ὁ Γέροντας […]


Ὁ Γέροντας δὲν ἀνῆκε πουθενά. Ἀνῆκε στὴν Ἐκκλησία

Ἔλεγε χαρακτηριστικά: “Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἄκτιστη”. Γιατί εἶναι ἄκτιστη ἡ Ἐκκλησία; Γιατὶ ἡ Ἐκκλησία εἶναι θεανθρωπότης, εἶναι ὁ Θεὸς στὴν ἱστορία. Καὶ καλούμεθα καὶ μεῖς, οἱ πιστοί, νὰ γίνουμε ἄκτιστοι, νὰ γίνουμε μέτοχοι τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Θεοῦ, νὰ μποῦμε μέσα στὸ μυστήριο τῆς Θεότητος, νὰ ὑπερβοῦμε τὴν κοσμικότητά μας, νὰ γίνουμε ὑπερβατικοί. Ἄκτιστη εἶναι ἡ […]


Οἱ συμβουλὲς νὰ γράφονται στὸ μπλοκάκι ἢ στὴν καρδιά;

25 Μαΐου 1997 Κάποτε ἦρθε στὸν Γέροντα ἕνας κληρικὸς καὶ ζήτησε νὰ τὸν δεῖ καὶ κρατοῦσε ἕνα μπλοκάκι καὶ μολύβι, γιὰ νὰ σημειώσει ὅσα θὰ τοῦ ἔλεγε. Ὁ Γέροντας ὅμως δὲν τὸν δέχτηκε καθόλου. Διηγήθηκε κάποια κυρία πὼς ὅταν ἐπεσκέφθησαν τὸν Γέροντα Σωφρόνιο στὸ Ἔσσεξ καὶ μετὰ ἀπὸ δυσκολίες κατάφεραν νὰ τοὺς δεχθεῖ, πῆγαν μαζί […]


«Νὰ μὴ μὲ ξαναπάρεις στὸ τηλέφωνο, διότι ἔχω ἀποθάνει»

Ἡ κοίμηση τοῦ πατρὸς Πορφυρίου συγκίνησε τὸ πανελλήνιο, ὄχι τὸ γεωγραφικό, ἀλλὰ τὸ οἰκουμενικό, σ’ ὅλα τὰ πλάτη τῆς γῆς. Δὲν εἶναι μόνο προσωπική μου πεποίθηση ∙ ὅλα τὰ πνευματικά του τέκνα αὐτὸ πιστεύουν. Ὁ Γέρων Πορφύριος εἶναι ἕνας ὅσιος μεγάλων καὶ ὑψηλῶν μέτρων, ἕνας ἀληθινὸς ἅγιος. Ὅσοι εἶχαν τὴν εὐτυχία νὰ τὸν γνωρίσουν ἀπὸ κοντά, […]


Ὁ Γέροντας σώζει ἀπὸ θάνατο

Διηγήθηκε κάποια κυρία ὅτι μιὰ φορὰ πῆγε νὰ ἐξομολογηθεῖ στὸν Γέροντα μία παντρεμένη νέα κυρία καὶ τοῦ ἀνέφερε ὅτι ὁ ἄντρας της, προκειμένου νὰ συνευρεθεῖ μαζί της, ἀνάβει κεριά. Τότε ὁ Γέροντας τὴν ἐρώτησε ποῦ εἶναι ὁ ἄνδρας της καὶ αὐτὴ τοῦ εἶπε στὴν δουλειὰ καὶ ὁ Γέροντας τῆς εἶπε νὰ πάει τώρα ἀμέσως στὸ […]


Ψάρεμα στὴν Ἱερὰ Μονὴ Καρακάλλου

14 Νοεμβρίου 1996 Διηγήθηκε κάποιος κύριος ὅτι εἶχε πάει στὸ Ἅγιον Ὄρος μὲ σκοπὸ νὰ ἐπισκεφθεῖ τὸ καλύβι τοῦ Γέροντος Πορφυρίου. Λόγῳ τοῦ ὅτι ὁ συνοδός του ἱερέας ἤθελε νὰ πάει στὴν Ἱ. Μ. Καρακάλλου, τοῦ εἶπε νά πάει κι’ αὐτὸς ἐκεῖ καὶ μετὰ νὰ πᾶνε καὶ οἱ δύο στὰ Καυσοκαλύβια. Λόγῳ τῆς κακοκαιρίας δὲν […]


Τότε δὲν χάνεται τὸ παρόν… 1

Ἀπὸ τὸ ὀπισθόφυλλο τοῦ βιβλίου “Ἀπὸ τὸ σημειωματάριο ἑνὸς Ὑποτακτικοῦ“ —————————- Πληροφορίες γιὰ τοὺς τίτλους τῶν Ἐκδόσεων τοῦ Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου μπορεῖτε νὰ βρεῖτε ἐδῶ


Ὅλες τοῦ κόσμου οἱ Κυριακὲς ἀνθοῦν στὸ πρόσωπό σου. Τί χρώματα, τί μουσικὲς μέσ’ στὸ χαμόγελό σου. 1

Ἁγιασμὸς σὲ οἶκο ἀνοχῆς Διηγεῖται ὁ Γέροντας: π.Π.: Δὲν γύριζα νὰ ἁγιάσω, δὲν εἶχα ἐνορία. Διότι ὁλόκληρη κατοχὴ ἔζησα μὲ τὶς πόρνες. Ὁλόκληρη κατοχή. Σ.: Τί συγκινητικὰ πράγματα θά ’χετε ἀπὸ ’κεῖ, Γέροντα, ἔ; π.Π.: Οὔου. Πολλὰ πράγματα. Ποὺ λέτε, ἐμένα ἐκεῖ ὅλοι οἱ παπάδες, οἱ γείτονές μου, μ’ ἀγαπούσανε. Τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, τῆς Ἁγίας […]


Ἡ γνωριμία μου μὲ τὸν Ἅγιο Πορφύριο

Εἰκοσιτεσσάρων χρόνων ἤμουν, ὅταν πῆγα μετανάστης στὴν Αὐστραλία. Ὡς νεαρὸς δὲν εἶχα πολλὰ-πολλὰ μὲ τὴν Ἐκκλησία κι ἐκεῖ στὴν ξενιτιὰ ἦρθα ἀντιμέτωπος μὲ διάφορες καταστάσεις. Συνάντησα Ἕλληνες μὲ μεγάλη εὐσέβεια, ποὺ μιλοῦσαν συνεχῶς γιὰ τὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ καὶ ἄλλους ποὺ εἶχαν ξεφύγει ἀπὸ τὰ ἰδανικὰ τῶν Ἑλλήνων. Τὸ μόνο ποὺ δὲν εἶχαν ξεχάσει ἦταν ἡ […]


Δὲν ὑπῆρχε περίπτωση νὰ πάει ἕνας κοντά του καὶ νὰ μὴ τοῦ δώσει τὸ κατάλληλο φάρμακο

Ἡ συνομιλία μὲ τὸν Γέροντα Πορφύριο εἶχε μιὰ ξεχωριστὴ σημασία γιὰ τὸν κάθε συνομιλητή του. Σφυγμομετροῦσε –αὐτὴ εἶναι ἡ λέξη– τὸν καθένα μας ∙ αὐτὸ μοῦ ἀπέδειξε ἡ συναναστροφή μου μαζί του. Κι εἶχε γιὰ τὸν καθένα μιὰ ἰδιαίτερη συνταγή. Τὸ ἐκπληκτικὸ ἦταν ὅτι γνώριζε καθετί, ποὺ ἀπασχολοῦσε ἐκεῖνον, μὲ τὸν ὁποῖο κουβέντιαζε.  Ἤξερε καὶ γιὰ […]


Προχωρώντας στὸ παρελθὸν τὸ ἀπώτατον

Ἅγ. Π.– Βλέπω μὲ τὴ διόραση ὅμως καὶ μία λειτουργία. Καὶ ὅσοι ἤσανε κλαίγανε ὅλοι… Ἔτσι, σὰν νὰ ἤτανε μόλις τελείωνε ἡ λειτουργία, νὰ τοὺς κόβανε τὸ κεφάλι. Αὐτὸ τὸ αἴσθημα εἴχανε. Ὄχι ὅτι γινότανε αὐτό… Ἀλλὰ ἔτσι κλαίγανε στὴν λειτουργία. Βλέπω διάφορα γεγονότα, στὴν ἁγία τράπεζα… Γι’ αὐτὸ καὶ γύρισα πίσω. Ἐδόθηκα στὸ παρελθόν. […]


«Εὐλογημένε, μὴ φοβᾶσαι, ἔρχομαι!»

«Ἕνα χειμωνιάτικο ἀπόγευμα, μιὰ παρέα ἐπισκεπτῶν κουβέντιαζε μὲ τὸ Γέροντα στὰ Καλίσσια. Ἡ ὥρα κύλησε γρήγορα κι᾿ ἄρχισε νὰ σκοτεινιάζει. Ἐκείνη τὴ στιγμή, ἕνας τῆς παρέας θυμήθηκε, ὅτι ἔπρεπε νὰ βρίσκεται στὴν Ἀθήνα ὁρισμένη ὥρα. Σηκώθηκε καὶ ἔφυγε βιαστικός. «Ὅταν ἔφθασε στὸ μικρὸ δάσος καὶ μπῆκε στὸ μονοπάτι, ὅπου τὰ δένδρα σχεδὸν σμίγουν τὶς κορφές […]


Ὁ ψαρὰς κι ἡ… γρουσουζιά…

Εἴχαμε μιὰ συζήτηση μὲ τὸν Παππούλη καὶ δὲν ξέρω πῶς ἔφτασε τὸ θέμα ἐκεῖ καὶ μοῦ εἶπε γιὰ ἕνα περιστατικὸ ποὺ τοῦ συνέβηκε ὅταν εἶχε πάει στὴν Κυλλήνη τῆς Ἠλείας. Περίμενε κάποιο καράβι μᾶλλον ἐκεῖ στὴν παραλία καὶ ἕνας ψαρὰς πιὸ πέρα ψάρευε, ἀλλὰ δὲν ἔπιανε ψάρια. Ὁ Παππούλης ἔκανε βόλτες ἐκεῖ στὴ θάλασσα κοντὰ καὶ ὁ ψαρὰς […]


2 Δεκεμβρίου 1991

  Ἦταν ἡ ὥρα ποὺ ὁ οὐρανὸς ρόδιζε στὴν ἀνατολὴ ἀπὸ τὴν ἀνταύγεια τῆς ἡμέρας ποὺ ἐρχόταν, σύμβολο, γιὰ μερικὲς ψυχές, τῆς ἀπὸ τὸν θάνατο στὸ φῶς καὶ τὴ ζωὴ μεταβάσεως τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος. Ὁ ἀγαθὸς Θεός, ὁ τὸ θέλημα τῶν φοβουμένων Αὐτὸν ποιῶν, ἐξεπλήρωσε καὶ αὐτὴ τὴν ἐπιθυμία τοῦ Γέροντος Πορφυρίου. Τὸν ἀξίωσε νὰ […]