Βίος και Πολιτεία του Οσίου Γέροντος Πορφυρίου


Εὐχὴ Πασχαλινὴ τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου

“Εὔχομαι ἡ Ἀνάστασις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ νὰ ἀναστήσει μέσα στὶς ψυχές μας κάθε εὐγενὲς καὶ ὡραῖο συναίσθημα, νὰ μᾶς ὁδηγήσει ὅλους πρὸς ἁγιωσύνην καὶ νὰ κοιμήσει τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις. Αὐτὸ ζητάει ὁ Κύριος καὶ αὐτὰ εὐχόμαστε: ἡ Ἀνάστασίς Του νὰ βοηθήσει, νὰ εὐδοκήσει νὰ κατατροπώσομε καὶ νὰ […]


Ἡ κοίμησις τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου (2 Δεκεμβρίου 1991)

Σχετικὸς σύνδεσμος: Ὁ ἑορτασμὸς τῆς μνήμης τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου «Θὰ φύγουμε. Ἐδῶ δὲν θὰ μείνουμε καὶ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ἑτοιμαστοῦμε, αὐτὸ εἶναι ὅλο. Καὶ τὸ μυστικὸ εἶναι, ὅταν ἑτοιμαστοῦμε καὶ γίνουμε τέτοιοι ποὺ λέμε, εἴμαστε εὐτυχεῖς. Δὲν φοβούμαστε. Ὅτι δὲν θὰ πεθάνω, ἐγὼ μέσα μου τὸ πιστεύω καὶ ἂς κάνει ὁ Θεὸς ὅ,τι θέλει. Καὶ […]


Ὅλες τοῦ κόσμου οἱ Κυριακὲς ἀνθοῦν στὸ πρόσωπό σου. Τί χρώματα, τί μουσικὲς μέσ’ στὸ χαμόγελό σου. 1

Ἁγιασμὸς σὲ οἶκο ἀνοχῆς Διηγεῖται ὁ Γέροντας: π.Π.: Δὲν γύριζα νὰ ἁγιάσω, δὲν εἶχα ἐνορία. Διότι ὁλόκληρη κατοχὴ ἔζησα μὲ τὶς πόρνες. Ὁλόκληρη κατοχή. Σ.: Τί συγκινητικὰ πράγματα θά ’χετε ἀπὸ ’κεῖ, Γέροντα, ἔ; π.Π.: Οὔου. Πολλὰ πράγματα. Ποὺ λέτε, ἐμένα ἐκεῖ ὅλοι οἱ παπάδες, οἱ γείτονές μου, μ’ ἀγαπούσανε. Τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, τῆς Ἁγίας […]


Τὸ μυστήριο ποὺ κρύβεται στὴν ὑπακοή

«Λοιπὸν δὲν γίνεται τίποτα χωρὶς μετάνοια. Πρέπει ὁ σύνδεσμος νὰ ὑπάρχει πάντα. Δηλαδὴ τὸ βράδυ πᾶμε νὰ κοιμηθοῦμε, μετάνοια. Ὅ,τι ὥρα θέλεις νὰ ἀπομακρυνθεῖς ἀπὸ τὴ συνοδεία, μετάνοια στὸ Γέροντα. Δηλαδὴ νὰ εἶσαι συγχωρεμένος, μήπως μὲ τὰ λόγια, ξέρω καὶ γώ, μὲ τὶς σκέψεις ἔχουμε κάνει κάτι ποὺ μᾶς χωρίζει ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. […]


Ἔτσι; Ἐμένα μόνο;

    “Μιὰ φορά, ὅταν ἤμουν δεκαέξι χρονῶν στὸ Ἅγιον Ὄρος, εἶδα ἕνα ὄνειρο. Πὼς βρισκόμουνα στὸν Παράδεισο καὶ μοῦ λέει ὁ Θεός: – Ἔ, εἶσαι εὐχαριστημένος; Τοῦ κάνω ἔτσι: Ὄχι – Ἄ, μοῦ λέει, τότε; Τοῦ λέω: Ἔτσι, ἐμένα μόνο; Πρέπει νὰ τοὺς βάλεις ὅλους”. Ὁ Ὅσιος Πορφύριος, πιστεύοντας στὴν παντοδυναμία καὶ στὴν βοήθεια τοῦ […]


Πῆγα ἐκεῖ πάνω ὑποτακτικός!

Πῆγα ἐκεῖ πάνω, ὑποτακτικός. Ὑποτακτικός, κύριε! Ἐδόθηκα ἐξ ὁλοκλήρου. Ἀγάπησα τοὺς Γέροντές μου. Τοὺς ἀγάπησα εἰλικρινά. Τοὺς ἐσεβόμουνα. Τοὺς ἐσεβόμουνα. Τί νὰ σᾶς πῶ ὁ σεβασμός μου! Θεοί!!! Χριστοί!!! ἦταν γιὰ μένα καὶ οἱ δύο. Ἀλλὰ ἤξερα ὅμως καὶ τὶ θέλουνε. Ἀπὸ τὴν ἀγάπη ποὺ τοὺς εἶχα. Τὸ καταλάβαινα πῶς θέλουνε νὰ βάλω ἕνα πράγμα, πῶς […]