Ποτὲ δὲν θὰ τῆς μιλήσεις γιὰ τὴ νηστεία!


Νηστεία-ΕγκράτειαἘπρόκειτο γιὰ ἕνα ζεῦγος νεονύμφων. Ὁ σύζυγος συνήθιζε νὰ τηρεῖ τὶς νηστεῖες, ἐνῶ ἡ σύζυγος, ἐκ τῆς οἰκογενειακῆς της παραδόσεως, δὲν νήσευε. Δὲν ἦταν ἀρνητής, ἀλλά, ἁπλῶς, ἔτσι ἦταν συνηθισμένη.

Ὅταν ἔθεσαν τὸ θέμα αὐτὸ στὸν Γέροντα Πορφύριο, ἐκεῖνος συμβούλευσε τὸν σύζυγο ὡς ἑξῆς: “Ἐσὺ θὰ νηστεύεις, ὅπως μέχρι τώρα. Ἀλλὰ στὴ γυναίκα σου ποτὲ δὲν θὰ μιλήσεις γιὰ νηστεία. Καὶ στὶς περιόδους τῆς νηστείας τὸ ψυγεῖο θὰ τὸ ἔχεις πάντοτε γεμάτο τρόφιμα. Ἡ γυναίκα σου ἂς τρώει. Ἐσὺ νὰ κάμνεις τὶς νηστεῖες σου“.

Καὶ πράγματι, ὅπως μετὰ ὁμολογοῦσε αὐτὸ τὸ ἀνδρόγυνο, ἦρθε ὁ καιρὸς πού, τηρώντας τὴ συμβουλὴ ἐκείνη τοῦ Γέροντος Πορφυρίου, ἄρχισε πλέον καὶ ἡ σύζυγος, ἡ ὁποία ἦταν καλοπροαίρετος ἄνθρωπος, νὰ συγκλίνει καὶ νὰ συμπορεύεται μετὰ τοῦ συζύγου της καὶ στὸ θέμα τῆς νηστείας.

Δὲν ἁμάρτησες ποὺ “δοκίμασες” τὸ φαγητό, ἀλλὰ ὅμως…

Ἐγὼ πάντα νήστευα. Ἔκανα ὅπως ὅλες οἱ μητέρες ποὺ δὲν θέλουν δυστυχῶς νὰ στεροῦν τὰ παιδιά τους. Τὰ ἔβαζα νὰ νηστεύουν τρεῖς μέρες μόνο. Ἐπίσης εἶχα τὴ συνήθεια, ὅταν ἔκανα κρέμα, νὰ βάζω τὸ δάχτυλό μου μέσα καὶ νὰ τὴ γεύομαι. Κάπου μὲ βασάνιζα αὐτὸ ἂν ἦταν ἁμαρτία, καὶ τὸ σκεφτόμουνα. Μιὰ μέρα, τὸ Δεκαπενταύγουστο συγκεκριμένα, εἶχα ξένους καὶ ντρεπόμουνα νὰ πῶ: “Ἐγὼ δὲν τρώω, νὰ ἑτοιμάσω μόνο γιὰ σᾶς”. Ἔφερα, λοιπόν, μπριζόλες καὶ πατάτες καὶ ἀναγκάστηκα νὰ φάω μαζί τους. Πῆγα μετὰ στὸν Γέροντα καὶ τοῦ  εἶπα καὶ γιὰ τὰ δύο. Μοῦ λέει:

“Ἔλα μωρὲ ποὺ ἔκανες ἔτσι καὶ τάχα ἁμάρτησες. Ἁπλῶς γεύτηκες κάτι γιὰ νὰ δεῖς ἐὰν εἶναι γλυκὸ ἢ ἁλμυρό. Γιὰ τὸ φαγητὸ ὅμως δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ κάνεις. Ἄλλη φορὰ νὰ μὴν τὸ ξανακάνεις”.

 

Ἀπὸ τὸ βιβλίο “Ἀνθολόγιο συμβουλῶν Γέροντος Πορφυρίου

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ: ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ

----------------------------

Πληροφορίες γιὰ τοὺς τίτλους τῶν Ἐκδόσεων τοῦ Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου μπορεῖτε νὰ βρεῖτε ἐδῶ