Θα σας πω…


Agiou-Porphyriou-Kafsokalyvitou-tha-sas-pw-3dΓιὰ παραγγελία βιβλίων (Χονδρικῆς καὶ Λιανικῆς Πώλησης) ἐπικοινωνῆστε μὲ τὸ Ἱ. Ἡσυχαστήριο “Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος”

τηλ. (+30) 22950 98261,
Fax. (+30) 22950 98074
info@porphyrios.org

————————————————

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ
1η ἔκδοση: Ἰούνιος 2015
ISBN: 978-960-6890-51-2
Διάσταση: 14Χ19
Σελίδες: 496
Ἐκδοτικὴ παραγωγή: Ἐκδόσεις Ἱ. Ἡσυχαστηρίου “Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος”

Κατάλογος: ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ


ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ

Στὸ βιβλίο περιλαμβάνονται ἠχογραφημένες διηγήσεις τοῦ Γέροντος Πορφυρίου γιὰ τὴν ζωή του. Οἱ περισσότερες ἔχουν γίνει ἀπὸ τὸν Γέροντα σὲ μία μικρὴ ὁμάδα ἀκροατῶν, ἐν γνώσει του ὅτι ἠχογραφοῦνται. Ἀπέχουν χρονικὰ ἡ μία ἀπὸ τὴν ἄλλη ἀρκετὰ μεγάλο χρονικὸ διάστημα. Μερικὲς ἔγιναν εἰς τὸ κελλί του εἰς τὸ  Ἡσυχαστήριον στὸ Μήλεσι. Ἄλλες ἔγιναν σὲ διαφόρους τόπους καὶ χρόνους ἢ ἀκόμη καὶ μέσα σὲ αὐτοκίνητο ἐν κινήσει.

Κατὰ τὴν ἀπομαγνητοφώνηση παρελήφθησαν οἱ παρεμβάσεις τῶν ἀκροατῶν καὶ οἱ χωρὶς νόημα ἐπαναλήψεις λέξεων ποὺ συχνὰ παρατηροῦνται στὸν προφορικὸ λόγο.  Ἐπίσης ἀντικατεστάθησαν τὰ ὀνόματα ὅλων τῶν συνομιλητῶν καὶ τῶν ἀναφερομένων εἰς τὶς συνομιλίες τρίτων προσώπων. Ὅπου ἡ ποιότητα τῆς ἠχογραφήσεως δὲν ἐπέτρεπε νὰ διακριθοῦν μὲ σαφήνεια τὰ λεγόμενα, κατεβλήθη προσπάθεια νὰ ἀποδοθεῖ τὸ νόημα μὲ βάση τὰ συμφραζόμενα καὶ τὶς συνήθεις ἐκφράσεις τοῦ Γέροντος. Οἱ σοβαρότερες συμπληρώσεις τίθενται σὲ ἀγκύλες. Περιλαμβάνονται καὶ μερικὲς διηγήσεις ποὺ ἔχουν δημοσιευθεῖ ἤδη, εἴτε αὐτούσιες εἴτε διασκευασμένες, γιὰ νὰ μὴ διακοπεῖ ἡ συνέχεια τῶν διηγήσεων τοῦ Γέροντος.

 

Δεῖτε μερικὰ ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ βιβλίο.


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Πρόλογος τοῦ  Ἐκδότου  31

ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Μοῦ ἦρθε ἕνας ζῆλος…  33
Σκεπτόμουνα νὰ πάω νὰ γίνω ἐρημίτης  34
Πήγαινα στὸ βουνὸ κι ἔτρωγα ἀγριάδες   35
Ἀναγκάστηκα νὰ πῶ ἕνα ψέμα  36
Ὅλη νύχτα ταξιδεύαμε  38
Ὅταν βγήκαμε στὸν Βόλο…  39
Φύγαμε ἀπὸ τὸν Βόλο   39
Εἶχα μελαγχολία  40
Τέτοια παιδιὰ δὲν πρέπει νὰ τὰ κοιτάζει κανείς  41
Στὴ Θεσσαλονίκη δὲν βγῆκα ἔξω ἀπὸ τὸ πλοῖο  42

ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΤΗ ΔΑΦΝΗ

Ἕνας Γέρων ψηλὸς μὲ μακριὰ γένια ἄσπρα  45
«Ποῦ πάεις, παιδί μου;»  46
Φθάσαμε στὴ σκάλα τῆς Δάφνης  48


ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

Η ΖΩΗ ΣΤΑ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΑ

«Διάβασε, παιδί μου, τὸ Ψαλτήρι»  51
Ἤμουνα κουτός…   52
Παρέκβαση: Καὶ στὴν Ἀθήνα μετὰ 20 χρόνια:
«Πόσο κουτὸς ἤμουνα» 53
Τὸ θαῦμα τοῦ Θεοῦ: ἕνα παιδὶ στὸ Ἅγιον Ὄρος!  54
Οὔτε ἀπὸ καλογερικὴ ἤξερα  55
Τοὺς Γέροντες τοὺς ἔβλεπα μὲ δέος…  55
Ἐντολὴ τὸ 1920. Συμμόρφωση μέχρι τὸ 1989…  56
Ὅ,τι νὰ μοῦ ’λεγε, τὸ ἔκανα χωρὶς νὰ κλοτσάω…  57
Δὲν ἔλεγα: «Βρέ, θέλεις νὰ μοῦ τὸ κάνουνε δοκιμή;»  59
Δὲν μοῦ ἔλεγαν ποτὲ μπράβο…  61
Ἐσένα σοῦ ἀρέσει. Ἀρέσεις ἐσὺ σ’ ἐμᾶς;  61
Δὲν γίνεται τίποτα χωρὶς μετάνοια  62
Τὸ πρῶτο κομποσχοίνι  63
Καμιὰ συμβουλὴ δὲν μοῦ εἴπανε. Τί ἔξυπνοι ἄνθρωποι!  64
Ἀπὸ ὀκτὼ χρονῶν ἐργαζόμουνα   65
Ὅ,τι νὰ μοῦ λέγανε ἔπρεπε νὰ τὸ λέω μέσα μου
γιὰ νὰ μὴ τὸ ξεχάσω καὶ τοὺς στενοχωρήσω  65
Μπῆκα μέσα στὴ σκέψη τους  67
Παρέκβαση: Γιὰ νὰ μὴ στενοχωρῶ 68
Ναί! ἔχω μάθει νὰ κάνω ὑπακοή  70
«Εὐλόγησον» νὰ λὲς καὶ νὰ φεύγεις  70
Δὲν μοῦ εἶπε «θὰ πέσεις, θὰ κάνεις…»  72
Σὲ πανηγύρια δὲν μὲ πηγαίνανε…  73
Καμιὰ φορὰ μὲ εἰρωνευότανε  74
Θύμωσε πολὺ ὁ Γέροντας  74
Σαμιώτισσα, Σαμιώτισσα…  76
Τὸ πρῶτο ράσο  77

ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ

Τὸν εἶδα κι ἔκανε τὴν προσευχή του στὸ Κυριακό  79
Μπαίνει μέσα ὁ Γερο-Δημᾶς  80
Γέρος ἄνθρωπος, τόση στρωτὴ μετάνοια!  81
Ἦταν ἡ πρώτη τους δουλειὰ οἱ μετάνοιες…  82
Ἐγώ… ἀρχίσανε καὶ τρέχανε δάκρυα…  82
Ξαφνικά… ντάγκα ντούγκα, ὁ Μακαρούδας  83
Ὁ Μακαρούδας ἤτανε ἕνας ἄγγελος…  83
Μέσα στὸν Ναό  85
Τὰ μάτια μου τρέχανε δάκρυα….  85
Ἦλθε ἡ ὥρα μετάλαβα…  86
Μόλις μετάλαβα, ὅλα μεταβλήθηκαν σὲ χαρά…  86
Πῆγα στὸ κελλί… Πῆγα στὴν ἐκκλησία  89
Ὅλη τὴν ἡμέρα μόνος στὴν ἐκκλησία  89
Τὸ ἀπογευματάκι ἐπερίμενα τοὺς Γέροντες  92
Ὅπως ἔκανα νὰ δῶ, βλέπω τοὺς Γέροντες,
μὲ τὴ Χάρη  94
Τὴν ἄλλη μέρα τὸ εἶπα στὸν Γέροντά μου  95
Τὸ χάρισμα δὲν τὸ ἐπεθύμησα  95
Ἀπὸ τότε ἄρχισα νὰ αἰσθάνομαι διαφορετικά  98
Ἔμαθα τριαδικοὺς κανόνες… Τὸ Ψαλτήρι τὸ ἔλεγα ἀπέξω…  101
Μετὰ ἔβλεπα πολλά…  102
Καὶ μέσ’ στὸ χιόνι ξυπόλητος, παντοῦ…  103
Ἐκεῖ πέρα εἶδα ἕνα ἀηδονάκι…  104
Ρέ, παιδιά, ἂν δὲν ἔχετε δεῖ [ἀηδονάκι],
ἔχετε ἁμαρτήσει…  105
Μοῦ ἦρθε ὅτι πρέπει νὰ φύγω, πρέπει νὰ χαθῶ  106
Καὶ ἔλεγα: «Μωρέ, καὶ ποῦ νὰ πάω;»  108
Ἡ ἔννοια τοῦ πουλιοῦ ἤτανε: ἀ-νι-διο-τε-λῶς  109
Ὁ Γέροντας ἐμειδίασε…  111
Τὸ ἄρωμα τὸ ἔπαιρνα μισὴ ὥρα μακριά  111
Μοῦ συνέβηκε συγκίνηση  112
Εἶχα μάθει τοὺς τριαδικοὺς κανόνες  114

Η ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

Ἡ ψυχολογία τῶν Πατέρων  117
Μὲ τὴν ὑπακοὴ ἀξιώθηκα καὶ τοῦ χαρίσματος  118
Φροντίστε νὰ μοῦ ρίξετε μιὰ ματιά  120
Νά! αὐτὸς ὁ πρύτανις  121
Ἐκμεταλλευτεῖτε με, παιδιά μου…  123
Δικαιώνω ἕνανε ποὺ χάζευε τὸ πρόσωπο
τοῦ Γέροντα  123
Πολλοὶ ὑποτακτικοὶ μισοῦσαν τοὺς Γέροντές των  124
Ἔμπαινες μέσα στὴν ἄκτιστη ἐκκλησία  125
Ἐργάζεσαι προσευχόμενος καὶ ἂς μὴν
προσεύχεσαι  127
Δὲν μοῦ ἀρέσει νὰ διαβάζω ξένα βιβλία  128
Ἐκολλήθηκε ἡ ψυχή μου στὸν Γέροντά μου  129
Ἡ προσευχὴ εἶναι μέλι  130
Τὸν μακαρίτη τὸν Φιλιππίδη ὅταν τὸν γνώρισα…  130
Ὑποτακτικός; Ὑποτακτικός, κύριε!  133
Ἀλλάζει ὁλόκληρος ὁ ἄνθρωπος  134
Ἁγία ὑπακοή  135
Μετέβαλε τὸ μαρτύριο σὲ χαρά  136
Ἡ ὑπακοὴ εἶναι μαρτύριο ὅταν ἔχεις θέλημα  138
Μὲ ἀξίωσε ὁ Θεὸς νὰ κάνω ὑπακοή  141
Μεταρσιωμένες ἀναμνήσεις ἀπὸ τὶς κουρές  142
Ἄρωμα καὶ ἀνείπωτη χαρά  144
Εἶδα ἕναν ἅγιο ζωντανό  144
«Στὰ Καυσοκαλύβια βλαστημοῦσα κιόλας»  150
Ὁ θεῖος ἔρως καὶ ἡ τρέλα  154
Ἔκλαιγα ὅταν μοῦ εἶπαν νὰ φύγω   155
Κήρυγμα στὸ χάος  156
Ἀποστήθιζα τὴν Ἁγία Γραφή  157
Ὅταν ἀγαπᾶς θεϊκά, δὲν χορταίνεις  158
Ἐπαναλαμβάνοντας τὸ Ψαλτήρι
ἔμαθα γράμματα  158
Ἐπιδόθηκα στὴν ὑπακοή  160
Μικρὴ παρακοή, μεγάλη ταραχή  160
Ἡ μετάνοια καὶ ἡ ἀνακούφισις  162
Ἡ παράβαση ἤτανε εὐλογία!  163
Ἐξομολόγησις καὶ χαρά  164
Μεθοδικότητα στὶς δουλειές  164
Ἤμουνα τὸ ἀεικίνητο  165
Κουκιὰ μὲ ξυνόγαλο  167
Εὐτυχισμένη ζωή  168
Λειτουργία στὸν Ἅγιο Νεῖλο  169
Μοῦ ἄρεσε νὰ ἀκούω τὰ λόγια  170
Ὁ ἔρωτας μὲ ἔκανε νὰ προσέχω  171
Τὰ ἔλεγα μόνος μου  172
Καὶ χαιρόμουν  172
Ζοῦσα μέσα στὴν τρέλα μου  173
Τὴν ἀποστήθιση τὴν εἶχα γιὰ προσευχή  173
Τί ζωή, τί εὐλάβεια, τί λαχτάρα!  174
Ὅλα γίνανε χαρά  174
Εἶναι μία ζωὴ ἐξαίσια  175
Ἡ ἀλλαγὴ ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ  175
Παρακαλοῦσα καὶ μοῦ ἔδωσε ἀρρώστια  177
Τὸ πρόγραμμα στὰ Καυσοκαλύβια  177
Μὲ τὴν ψυχὴ ἀνάπαυα τὸ σῶμα   184
Στὸ Ἅγιον Ὄρος κοιμόμουνα ξύπνιος!  185
Οἱ θαυματουργικὲς παρεμβάσεις τοῦ Θεοῦ  186
Γιὰ τὴν ὑπακοὴ μὲ μετάνοια στὸν Γέροντα  188
Ἐδιάβασα τὴν ἑξῆς διήγηση  189
Στὴν ἐποχή μου ὅλοι οἱ μοναχοὶ τῶν Καυσοκαλυβίων
καὶ οἱ δόκιμοι ἦσαν ἅγιοι   195


ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Η ΑΣΘΕΝΕΙΑ

Ἡ καρδιά μου ἔκλεισε γιὰ τὸν κόσμο  197
Καὶ ὅμως τὰ πράγματα ἀλλάξανε  198
Ἐπικίνδυνη παράσυρση  201
Καὶ μετὰ ἐπῆγα σπίτι  202
Ὅμως ἀρρώστησα  203
Ἐγὼ σηκώθηκα καὶ ἄρχισα νὰ ψάλλω  204

Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΙΣ

Μὲ καταφέρανε νὰ φύγω  207
Ἔριξα μιὰ ματιὰ σὲ ὅλη τὴ Σκήτη  208
Πήγαμε κάτω στὸν ἀρσανά  209
Ἄρχισα νὰ θυμᾶμαι τὰ Καυσοκαλύβια  210
Ὅσο ἔφευγε τὸ καράβι  210
Ἐνθυμόμουνα τὸν Ἀδὰμ ποὺ ἔφυγε
ἀπὸ τὸν Παράδεισο  211
Ὁ παράδεισος καὶ ἡ κόλαση εἶναι μέσα μας  212
«Πατὴρ» καὶ «παπὰς» στ’ Ἅγιον Ὄρος  212
Γιὰ τὰ πουλιά  213
Τὰ κοτσυφάκια  213
Τὸ μάζεμα τῶν σαλιγκαριῶν  214
Ἄρχισε ἡ σάρα νὰ… φεύγει  215
Ἡ ἀναπάντεχη σωτηρία  216
Ἐπιστρέφω ἄρρωστος στὸ καλύβι  219
Πόνοι δυνατοί  220
Τὸ θεραπευτικὸ ἐκδόριον  221
Μὲ ἀγαπούσανε  222
Ἀλλὰ ἐγὼ δὲν μποροῦσα νὰ φάω  223
Τότε μοῦ εἴπανε νὰ φύγω  223
Ἐπήγαμε λοιπὸν στὴ Δάφνη  224
Ἦρθε τὸ καράβι  224


ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ

Α & Β ΑΦΙΞΗ ΚΑΙ ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ

Πῆγα στὴ Χαλκίδα  227
Λοιπὸν ἔρχεται ὁ πατέρας μου  228
Εἴχατε ἕνα παιδί… πέθανε  229
Ὁ κόσμος ἄρχισαν νὰ κοροϊδεύουν  230
Νὰ σὲ πάω στὸν Ἅγιο Χαράλαμπο  231
Ἐκεῖ πέρα εἶχε γάλα, αὐγά… συνῆλθα  232
Τὸ βάζω στὰ πόδια, πάω… στὸ Ἅγιον Ὄρος  232
Παρέκβαση 1η: Ἡ μητέρα μου ἤτανε στενόχωρη 233
Παρέκβαση 2η: Νὰ δεῖς ὅμως πῶς αὐτὴ μετανόησε… 234
Παρέκβαση 3η:  Ἡ μητέρα μου ἀφοσιώθηκε στὴν  Ἐκκλησία 234
Ἐπανάκαμψη στὸν Ἅγιο Χαράλαμπο  235
Νέα ἐπιστροφὴ στὸ Ἅγιον Ὄρος.
Ὁριστικὴ ἀναχώρηση  236

ΕΠΑΝΑΚΑΜΨΗ
ΚΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΕΓΚΑΤΑΒΙΩΣΗ

Πῆγα στοὺς γονεῖς μου  239
Εἶπα στὸν πατέρα μου νὰ μὲ πάει στὸν Ἅγιο Χαράλαμπο  239
Εἶχε ἔλθει καὶ ὁ Δεσπότης  241
Στὸν Δεσπότη Κύμης  242
Ντρεπόμουνα τὸν Δεσπότη  244
Ἀλλ’ ὁ Δεσπότης ὅμως δὲν εἶχε πονηρία  245
Ἤθελα στὴν ἐρημιά  246

ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ

Συνάντηση μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Σιναίου  247
Μ’ ἔκανε παπά  247
Βαλθήκανε νὰ μὲ κάνουνε παπά  248
Ὑπάκουσα.  Ἔχω συνηθίσει νὰ ὑπακούω  249
Γιὰ τὴν ἱεροσύνη  250
Ἔγινα παπὰς κάπου τὸ 1927  251

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ

Ἐκεῖ ἐξομολογοῦσα μέρα-νύχτα  253
Πνευματικὸς εἴκοσι δύο χρόνων  254
«Μὴ χρόνῳ κρῖνε ἀλλὰ τρόπῳ τὰ ἐπιτίμια»  255
Ἕνα κρεβάτι πάνω στὸ δένδρο,
μέσα στὴν ἀγράμπελη  257
Ἔφτειαξα μία εἰκόνα τῆς Παναγίας  259
Ξαφνικὰ ἕνας φονιάς  260
Ἄλλη μία ἀνάμνηση τῆς προσευχῆς
στὴν Παναγία  262


ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΑΘΕΙΑΣ

Στερήθηκα τὰ βιβλία τῶν πατέρων  265
Ἀπὸ τὸ κελλὶ θὰ γνωρίσεις τὸν ἅγιο  265
Μόνος καὶ ἔρημος στὸν Ἅγιο Νικόλαο Βάθειας  266
Ὅ,τι ἔβλεπα, τὸ ἔκανα προσευχή  268
Πολλὰ πράγματα μᾶς μιλᾶνε  271
Τὸ καταφύγιό μου ἦταν νὰ ταξιδέψω πρὸς τὰ πάνω  273
Πώ, πώ… Πῶς κατακτᾶται ὁ κόσμος!   275
Παιδιά μου, εἴμαστε ὅλοι μιὰ οἰκογένεια!   276


ΧΑΛΚΙΔΑ

Νὰ μὴν πεῖς ποτὲ «θὰ τὸν τιμωρήσει ὁ Θεός»  279
Καὶ πολλοὶ ἅγιοι ποὺ ἔχουν καταραστεῖ,
ἐμένα δὲν μοῦ ἄρεσε  280
Ἕνας ποὺ τὸ λέει αὐτό, δὲν ἔχει καλὴ ψυχή  280
Εἶναι κάτι μυστικὸ ποὺ ἐνεργεῖ ὁ διάβολος
στοὺς νευρωσικοὺς ἀνθρώπους  281
Εἶπα μέσα μου, Παναγία μου, κάν᾽τον
ἀντὶ νὰ σὲ βλαστημάει, νὰ σὲ παρακαλεῖ μὲ λαχτάρα  282
Ὁ καροτσέρης φώναζε: «Παναγίτσα μου!»  282
Μπορεῖ νὰ λὲς κάτι ὡς ἀληθινή σου εὐχὴ
καὶ ἀσυνείδητα νὰ μὴν εἶναι εἰλικρινές  283


ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΧΩΡΑ

ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ

Ὁ Δεσπότης ἐκάλεσε ἐμένανε τὸν ταπεινὸ
νὰ τοὺς πῶ κάτι νὰ μείνουν  285
Ἐγὼ ἄρχισα νὰ λέγω κάτι ἀπὸ τὴ ζωή μου  287
Μὲ πλάκωσαν οἱ ἰδέες νὰ πάω νὰ ἐργαστῶ
σ’ ἕνα σανατόριο  289
Λοιπὸν πήγαμε στοῦ κ. Ἀμίλκα  290
«Ἄ!  Ἡ πολυκλινικὴ ηὗρε τὸν παπά της»  292
Τὴν ὥρα ποὺ λειτουργοῦσα, τὸ ραδιόφωνο ἔπαιζε δυνατά  294
Σκέφθηκα νὰ φύγω  295
Πῆρα λοιπὸν τὶς παραδόσεις  296
Ἂν ἔχεις τὸν νοῦ σου στὸν Θεό,
ποιὸς μπορεῖ νὰ σὲ βλάψει;  298
Κι ἐγὼ λειτουργοῦσα τόσο ἀφοσιωμένα  300
Καὶ δὲν αἰσθανόμουνα τίποτα ἀπὸ τὸν κόσμο  302
Νὰ πᾶτε ὅλοι μαζὶ νὰ βρεῖτε τὸν διευθυντή…  303
Εἶχα παλαιὸ ὄνειρο νὰ ὑπηρετήσω σὲ ἀρρώστους  304
Ἕνα πρωινὸ ἔσπασα τὸ πόδι μου  306
Ἔβαλαν τὸ πόδι στὸν γύψο  307
Τὸ εἴχανε βάλει στραβά  308
Μοῦ σπάζανε καὶ πάλι τὰ κόκκαλα,
ποὺ εἴχανε λίγο θρέψει  309
Μὲ σήκωσαν, μοῦ ἔδωσαν καὶ δύο πατερίτσες  310
«Νὰ κοιτάξεις ν’ ἀγοράσεις ἕνα μπαστούνι»  311
Ἐκείνη τὴ στιγμὴ μιὰ κυρία μπῆκε στὴν ἐκκλησία βαστώντας μπαστούνι  312
Καθόμασταν καὶ βλέπαμε ὅλοι αὐτά  313
Ὁ ἅγιος νὰ φροντίσει γιὰ μένα τὸν ἐλάχιστο;  314
Μιὰ ἐπέμβαση χωρὶς ἀναισθητικό  315
Ὁ πόνος τῶν μαρτύρων  316
Εἶχα ἕνα «ρεβύθι»… ποὺ ἤτανε ἡ ρίζα μέσα στὸ κεφάλι  316
Εἶχα σκεφθεῖ νὰ τὸ βγάλω  317
Δὲν εἴχαμε ἀναισθητικό  318
Νὰ μοῦ τὸ κάψεις χωρὶς ἀναισθητικό  319
Ψυχὴ καὶ καρδία καὶ νοῦς, ὅλα, ὅλα ἐκεῖ, ἔβλεπα
τὸν Κύριο…   320
Εἶπε μιὰ λέξη ποὺ δὲν μ’ ἄρεσε καθόλου… Τί παγίδα
μοῦ ἔβαλε!   321
Δὲν μπορεῖς νὰ τὰ πεῖς αὐτά, ἐὰν δὲν ξέρεις  323

ΜΕ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ

Εἶχα φτειάξει μία κάσα, ἤθελα νὰ πάω στὸ βουνό  327
Κάτσε νὰ σοῦ πῶ τὸ ποίημα τοῦ Κρυστάλλη…  328
Τὸ πᾶν στὸν Θεό. Ὅ,τι ἔχεις…
Ἑνώσου μὲ τὸν Θεό  330
Τριάντα τρία χρόνια ἐκεῖ μέσα  331
Μιὰ φορὰ ἐγνώρισα μιὰ γυναίκα χήρα,
τῆς ὁποίας ἡ κόρη ἦτο ἄρρωστη…   333
«Ξέρεις, ὁ κύριος καθηγητὴς εἶπε
νὰ μὴν παρακολουθήσετε ἐσεῖς…»  334
«Χίλια συγγνώμη, παπά μου, χίλια συγγνώμη…
τὸ θυμᾶμαι», μοῦ λέει…  335
Κύριε καθηγητά, θὰ μοῦ ἐπιτρέψεις νὰ σοῦ πῶ
κι ἐγὼ ὁ ἁπλός;   336
Ἔβλεπα ποὺ ἔβγαινε ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο ἡ ψυχή του   337
Πέφτανε ὁ κόσμος στὸν δρόμο ποὺ βαδίζανε
ἀπὸ ἀβιταμίνωση   338
Βλέπω μιὰ μικρούλα μὲ μύξες. Τῆς λέω, πᾶμε νὰ φᾶμε;   340
Ἐγὼ δὲν ἤμουν ἄνθρωπος νὰ ἐλέγξω τὸν ἄνθρωπο ἐπειδὴ πῆγε καὶ ηὗρε μιὰ κοπέλα  341
Ἔπεσα σὲ οἶκο ἀνοχῆς, εἶπα μέσα μου  342
« Ὁ Θεὸς σᾶς ἀγαπάει ὅλες! » τοὺς εἶπα   344
Τὰ ἐλευθερίων ἠθῶν κορίτσια περιποιόντουσαν μιά,
ποὺ ἤτανε ξαπλωμένη ἐκεῖ   345
Ἐγὼ ἤμουνα παραβάτης  348
Τὸ ἔργο της δὲν τὸ εἶχε γιὰ αἰσχρό, ρὲ παιδιά  349
Κοίτα, κεῖνο ἦταν τόσο ἔντονο μέσα της,
ἐνῶ αὐτὴ δὲν θυμόταν τίποτε  352
Ὅταν τοῦ τὸ ὑπέδειξα, τὸ παραδέχτηκε  353
Ἤθελα νὰ μάθω κάποια τέχνη, γιὰ νὰ βάλω
τὶς ἀδελφὲς νὰ ἐργάζονται ὑφαντική  354
Ἔρχεσαι μαζί μου; Θά ’χω κορίτσια ἀπὸ τὴν Ἱσπανία  355
Ζοῦσαν γίγαντες  356


ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΜΟ
ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ

Ἡ ἐμπειρία τῆς θείας Χάριτος  359
Ἐπειδὴ μοῦ ἐρχότανε (ἔκστασις)…  360
Ἂν δεῖτε κάτι, οὔτε νὰ κουνηθεῖτε  361
Γιὰ νὰ τὰ καταλάβεις αὐτά, πρέπει νὰ ἔχεις
τὶς προϋποθέσεις  361
Κάτι πράγματα, κάτι συμπτώσεις…  362
Πίστις ἁπλὴ καὶ ἁπαλή.  Ἐν ἁπλότητι καὶ ἀφελότητι καρδίας  363
Πήγαμε σὲ μιὰ ἐκκλησία τοῦ δάσους κι ἄρχισα
νὰ ψάλλω  367
Ἄλλαζε ἡ φωνή μου, ἀλλάζανε ὅλα  368
Φοβόμουνα νὰ μὴ πάθω τίποτα στὴν καρδιά  371
Ἅμα δὲν κάνεις τέτοια, δὲν εἶσαι ἐπιστήμων  372
Προχωρώντας στὸ παρελθὸν τὸ ἀπώτατον  374
Ὁ Θανάσης ἦταν πολὺ ὀρθολογιστής  375
Τὸ «βουϊσμένο νερό»  377
Γιατί τὰ διηγοῦμαι  386
Ἄρα σχέσις ἐστὶν ὑπὲρ φύσιν ἡ πίστις  389
Ἡ πίστις ἀναπόδεικτος γνῶσίς ἐστιν…  393


ΚΑΛΛΙΣΙΑ

Εἶδα ἕνα φῶς πάνω ἀπὸ τὴν ἐκκλησία  395
Πήγαμε μὲ φῶς στὸ σκοτάδι   397
Ραδιόφωνο χωρὶς ρεῦμα  398
Ἔκανα λοιπὸν πειράματα μὲ τὴν κεραία  399
Ὅμως τώρα ἔπιανα Οὐγγαρία, ἔπιανα Κάϊρον…   402
Νὰ ἰδεῖτε τί ἤτανε τὸ μεγάφωνο…  404


ΜΗΛΕΣΙ – ΑΧΛΑΔΕΡΗ – ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ

Τότε ποὺ σκεπτόμουνα νὰ φτειάξω τὸ Μοναστήρι
τὸ γυναικεῖο  407
Θέλω νὰ φτειάξω καλὴ ἐκκλησία, μεγάλη  409
Ψάχνοντας, προσευχόμενος, ἐμφάνισα ἕνα μέρος,
ἕνα λόφο ποὺ μοῦ ἄρεσε  410
Ἐπλησίασα τὸ κτῆμα καὶ ἔκανα προσευχή. Ἐκοίταξα
ἐὰν ἔχει νερό  411
Ηὗρα νερό, ἀλλὰ ἤτανε πολὺ βαθιά  411
Ἔβαλα μπρὸς καὶ φτειάναμε χωρὶς νὰ ἔχω νερό  412

ΓΕΩΤΡΗΣΗ

«Ἄ», μοῦ λέει, «τὸ ηὗρα! Θὰ σοῦ βγάλω νερό! Ἔχω
γεωτρύπανο»  413
Πῆγε καὶ ἔφερε καὶ ἄλλο γεωτρύπανο, πιὸ καλό,
καὶ τὸ ἔβαλε ἐκεῖ  415
Ἔκανα προσευχή, πῆγα καὶ ηὗρα τὸ ρεῦμα τοῦ νεροῦ, μακριὰ ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ ἔκαναν τὴ γεώτρηση  415
Ἔσκυψα καὶ ἤπια νερό. Καὶ ἤτανε πάρα πολὺ ὡραῖο  416
Ἕνα θαῦμα τῆς Θείας Μεταμορφώσεως  418
Μιὰ φορὰ μὲ πήγανε σὲ ἕνα μέρος ποὺ λέγεται
Θεολόγος  419
Τοὺς λέω, παιδιά, δὲν ἔχει νερὸ ἐδῶ  419
Μὲ τὴ Χάρη τοῦ Κυρίου. Καμιὰ δική μου
προσπάθεια καὶ τέχνη καὶ ἐπιστήμη  420

ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΗΛΕΣΙ

Ὁ παπὰς μὲ τὴν παπαδιὰ δοξάζανε τὸ ὄνομα
τοῦ Θεοῦ  423
Λοιπόν, τῆς κόβω μιά, ὤπ…  424
Τὸ παιδὶ ποὺ προόριζαν γιὰ παπά  425
Ἡ ἐξημέρωση τοῦ παπαγάλου  425
Τὸ μικρὸ παπαγαλάκι 425
Ὁ παπαγάλος ἤτανε πάρα πολὺ ἄγριος 427
Καθόταν πάνω στὸν ὦμο μου 428
Ἄνοιγε τὴν πόρτα καὶ ἔμπαινε στὸ κλουβί 429
Εἶναι πολὺ ἔξυπνο πουλί 430
Αὐτὴ ἡ καταπίεση…  431
Αὐτὸ τὸ φάρμακο κόντεψε νὰ μὲ πεθάνει  433
Πότε θὰ συνέλθει ὁ ὀργανισμός μου;   434
Γιὰ τὸν ἕρπη  436
Kαταντᾶνε καὶ τὰ δύο μου χέρια σὰν νὰ εἶναι κρέατα χωρὶς τὴν ἐπιδερμίδα  437
Εἶναι ἡ κορτιζόνη μέσα στὸν ὀργανισμό μου…
καὶ ψήνομαι σὰν τὸν Ἰώβ  439
Δηλαδὴ νὰ μὴν μένει καιρὸς νὰ ξύσω τὰ χέρια μου.
Αὐτὸ ἐπιδιώκω  440
Ὁ σατανᾶς εἶναι… Κάνανε δύο φορὲς ἐξέταση,
καὶ τὶς δύο φορὲς λάθος…  441
Ἐγὼ δὲν δίνω γνῶμες ὅταν δὲν ξέρω  442
Ἐκφραστικὴ σιωπή   442
Ἄρρητη κατάσταση  443
Ἡ διόραση μέσον γιὰ νὰ πεισθεῖ ἕνας στρατηγός  444
Λέω σωστὰ χωρὶς νὰ ξέρω  447
Ἔλεγα νὰ γράψεις κάτω ἕνα χαρτάκι
καὶ νὰ πεῖς   448

ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΧΛΑΔΕΡΗ

Ἡ ταλαιπωρία εἶναι καλή.
Ἡ εὐκολία δὲν εἶναι καλή  449
Τὰ γίδια μὲ τριγυρίζανε  450
Ἡ ἀετοφωλιά   451
Ἡ ἐξημέρωσις τοῦ ἀετοῦ  452
Ἅμα μοῦ πεῖς ἔτσι, δὲν τὸ κάνω  454
Νὰ μαζέψουνε ἀχινοὺς καὶ πεταλίδες καὶ χταπόδια
καὶ νὰ μοῦ τὰ φέρουνε ἐμένα;  456
Ἀπὸ τὰ πιὸ φτηνὰ κεράκια…  458
Νὰ σοῦ πῶ τί λέει ὁ γάιδαρος;   459

ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

Τὰ σκουφιὰ τοῦ ἀδελφοῦ  461
Ἀποσπάσματα τηλεφωνήματος τοῦ Γέροντος
πρὸς μοναχὸ τοῦ Ἁγίου Ὄρους  462

ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

Εἶναι πιὸ καλὰ νὰ μὴν ἔχεις παιδί, τέτοια ποὺ εἶσαι  469
Γιὰ τὴν ὁμαδικὴ προσευχὴ ὑπὲρ ὑγείας
τοῦ ἀοιδίμου μητροπολίτου Φλωρίνης  470


ΠΕΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ

Πρὶν γίνω καλόγηρος ἐμάθαινα περὶ μνήμης θανάτου  473
Μετὰ τὴν καλογερικὴ ἄλλαξα κατεύθυνση  475
Εἶχα μιὰ χαρὰ ὅταν μοῦ ἐρχόταν γιὰ θάνατο   480
Περιμένοντας τὸν θάνατο τὸ 1983   482
Δὲν ἤθελα νὰ βάλω στὸν νοῦ μου τὰ ἐναέρια
τελώνια, τὴν κόλαση κι ὅλα αὐτά…  482
Ἔβλεπα ἕνα ἄστρο πάνου στὸν οὐρανό  483
«Κύριε, ὅ,τι θέλει ἡ ἀγάπη σου»  484
2 Δεκεμβρίου 1991  486

Εὐχὴ Πασχαλινὴ τοῦ Γέροντος  488
Πνευματικὴ Διαθήκη τοῦ Γέροντος  488

Ἐκδόσεις τοῦ Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου 491