ΙΕΡΟΝ  ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ

Η  ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ  ΤΟΥ  ΣΩΤΗΡΟΣ

ths eyboias-ton-gonon-1

ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΙΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ

Στην αγιοκατάταξη του Γέροντος Πορφυρίου προχώρησε η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, κατά την συνεδρίαση της 27ης Νοεμβρίου 2013.

Ο Άγιος Πορφύριος εν ζωή.

Εορταστική θεία Λειτουργία της 2ας Δεκεμβρίου 2013
στὸ Μήλεσι επί τη μνήμη του Αγίου Πορφυρίου

Συζήτηση με τον κ. Γεώργιο Π. Αρβανίτη για τον Γέροντα Πορφύριο

Πληροφορίες μετάβασης στὸ Ἱερὸ Ἡσυχαστήριο

 

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ

Όσιος Γέροντας Πορφύριος

Ἀγαπητὰ πνευματικά μου παιδιά,

Τώρα ποὺ ἀκόμη ἔχω τὰ φρένας μου σώας θέλω νὰ σᾶς πῶ μερικὲς συμβουλές. Ἀπὸ μικρὸ παιδὶ ὅλο στὶς ἁμαρτίες ἤμουνα. Καὶ ὅταν μὲ ἔστελνε ἡ μητέρα μου νὰ φυλάω τὰ ζῶα στὸ βουνό, γιατί ὁ πατέρας μου, ἐπειδὴ ἤμασταν πτωχοὶ εἶχε πάει στὴν Ἀμερική, γιὰ νὰ ἐργαστεῖ στὴ διώρυγα τοῦ Παναμᾶ γιὰ ἐμᾶς τὰ παιδιά του, ἐκεῖ ποὺ ἔβοσκα τὰ ζῶα, συλλαβιστὰ διάβαζα τὸ βίο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Καλυβίτου καὶ πάρα πολὺ ἀγάπησα τὸν Ἅγιο Ἰωάννη καὶ ἔκανα πάρα πολλὲς προσευχὲς σὰν μικρὸ παιδὶ ποὺ ἤμουν 12 – 15 χρονῶν, δὲν θυμᾶμαι ἀκριβῶς καλά, καὶ θέλοντας νὰ τὸν μιμηθῶ μὲ πολὺ ἀγώνα ἔφυγα ἀπὸ τοὺς γονεῖς μου κρυφὰ καὶ ἦλθα στὰ Καυσοκαλύβια τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ ὑποτάχτηκα σὲ δύο γέροντες αὐταδέλφους, Παντελεήμονα καὶ Ἰωαννίκιο. Μοῦ ἔτυχε νὰ εἶναι πολὺ εὐσεβεῖς καὶ ἐνάρετοι καὶ τοὺς ἀγάπησα πάρα πολὺ καὶ γι’ αὐτό, μὲ τὴν εὐχή τους, τοὺς ἔκανα ἄκρα ὑπακοή. Αὐτὸ μὲ βοήθησε πάρα πολύ, αἰσθάνθηκα καὶ μεγάλη ἀγάπη καὶ πρὸς τὸν Θεό, καὶ πέρασα πάρα πολὺ καλά. Ἀλλά, κατὰ παραχώρηση Θεοῦ, γιὰ τὶς ἁμαρτίες μου, ἀρρώστησα πολὺ καὶ οἱ Γέροντές μου μοῦ εἶπαν νὰ πάω στοὺς γονεῖς μου στὸ χωριό μου εἰς τὸν ἅγιο Ἰωάννη Εὐβοίας. Καὶ ἐνῶ ἀπὸ μικρὸ παιδὶ εἶχα κάνει πολλὲς ἁμαρτίες, ὅταν ξαναπῆγα στὸν κόσμο, συνέχισα τὶς ἁμαρτίες, οἱ ὁποῖες μέχρι σήμερα ἔγιναν πάρα πολλές.

Ὁ κόσμος ὅμως μὲ πῆρε ἀπὸ καλὸ καὶ ὅλοι φωνάζουνε ὅτι εἶμαι ἅγιος. Ἐγὼ ὅμως αἰσθάνομαι ὅτι εἶμαι ὁ πιὸ ἁμαρτωλὸς ἄνθρωπος τοῦ κόσμου. Ὅσα ἐνθυμόμουνα βεβαίως τὰ ἐξομολογήθηκα, ἀλλὰ γνωρίζω ὅτι γιὰ αὐτὰ ποὺ ἐξομολογήθηκα μὲ συγχώρησε ὁ Θεός, ἀλλὰ ὅμως τώρα ἔχω ἕνα συναίσθημα ὅτι καὶ τὰ πνευματικά μου ἁμαρτήματα εἶναι πάρα πολλὰ καὶ παρακαλῶ ὅσοι μὲ ἔχετε γνωρίσει νὰ κάνετε προσευχὴ γιὰ μένα, διότι καὶ ἐγώ, ὅταν ζοῦσα, πολὺ ταπεινὰ ἔκανα προσευχὴ γιὰ σᾶς, ἀλλὰ ὅμως τώρα ποὺ θὰ πάω γιὰ τὸν οὐρανὸ ἔχω τὸ συναίσθημα ὅτι ὁ Θεὸς θὰ μοῦ πεῖ: Τί θέλεις ἐσὺ ἐδῶ; Ἐγὼ ἕνα ἔχω νὰ τοῦ πῶ. Δὲν εἶμαι ἄξιος, Κύριε, γιὰ ἐδῶ, ἀλλὰ ὅτι θέλει ἡ ἀγάπη σου ἂς κάμει γιὰ μένα. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα δὲν ξέρω τί θὰ γίνει. Ἐπιθυμῶ ὅμως νὰ ἐνεργήσει ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Καὶ πάντα εὔχομαι τὰ πνευματικά μου παιδιὰ νὰ ἀγαπήσουν τὸν Θεό, ποὺ εἶναι τὸ πᾶν, γιὰ νὰ μᾶς ἀξιώσει νὰ μποῦμε στὴν ἐπίγειο ἄκτιστο ἐκκλησία Του. Γιατὶ ἀπὸ ἐδῶ πρέπει νὰ ἀρχίσουμε. Ἐγὼ πάντα εἶχα τὴν προσπάθεια νὰ προσεύχομαι καὶ νὰ διαβάζω τοὺς Ὕμνους τῆς Ἐκκλησίας, τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τοὺς βίους τῶν Ἁγίων μας καὶ εὔχομαι καὶ ἐσεῖς νὰ κάνετε τὸ ἴδιο. Ἐγὼ προσπάθησα μὲ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ νὰ τὸν πλησιάσω τὸ Θεὸ καὶ εὔχομαι καὶ σεῖς νὰ κάνετε τὸ ἴδιο.

Παρακαλῶ ὅλους σας νὰ μὲ συγχωρέσετε γιὰ ὅ,τι σᾶς στεναχώρησα.

 Ἱερομόναχος Πορφύριος
Ἐν Καυσοκαλυβίοις τῇ 4/7 Ἰουνίου 1991

 

 

ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ

Στὸν Γέροντα ποὺ ἔδωσε τὰ πάντα γιὰ τὴν ἀγάπη στὸν Χριστὸ καὶ τὸν συνάνθρωπο, στὸν Ἅγιο ποὺ σκεπάζει ὅλο τὸν κόσμο μὲ τὶς εὐχές του καὶ πρεσβεύει ἀδιάκοπα στὸν Κύριό μας, Ἰησοῦ Χριστό, γιὰ τὴ σωτηρία ὅλων μας τολμοῦμε νὰ ἀφιερώσουμε μία ἱστοσελίδα, ποὺ θὰ βοηθήσει ὅλους ἐμᾶς ποὺ τὸν ἀγαπᾶμε νὰ γνωριστοῦμε μεταξύ μας. Ἀλλὰ κι ἐκεῖνοι ποὺ δὲν τὸν γνώρισαν ἀκόμη θὰ μπορέσουν νὰ ἀντλήσουν διάφορα στοιχεῖα ποὺ θὰ τοὺς βοηθήσουν στὴν πορεία τῆς ἀναζήτησής τους.

Ο γέροντας Πορφύριος ένα βράδυ, στις 3 το πρωί, στο Ησυχαστήριο της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος μιλάει σε λίγα πνευματικά του παιδιά για την αγάπη του Χριστού:

“Λοιπόν, ζωή χωρίς Χριστό δεν είναι ζωή. Πάει, τελείωσε. Αν δε βλέπεις το Χριστό σε όλα σου τα έργα και τις σκέψεις, είσαι χωρίς Χριστό. Πώς το κατάλαβες; Θυμάμαι κι ένα τραγούδι. «Σύν Χριστώ πανταχού, φόβος ουδαμού». Το ‘χετε ακούσει; Έ; Το λένε τα παιδιά, δε το θυμάμαι.

Λοιπόν, έτσι πράγματι πρέπει να βλέπομαι το Χριστό. Είναι φίλος μας, είναι αδελφός μας, είναι ό,τι καλό και ωραίο. Είναι το Παν. Αλλά είναι φίλος και το φωνάζει:

«Σας έχω φίλους, βρε, δεν το καταλαβαίνετε; Είμαστε αδέλφια. Βρε εγώ δεν είμαι … δεν βαστάω την κόλαση στο χέρι, δεν σας φοβερίζω, σας αγαπάω. Σας θέλω να χαίρεστε μαζί μου τη ζωή». Κατάλαβες;  ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…

 

 

«Ὁ Χριστὸς εἶναι φίλος καὶ τὸ φωνάζει:

Σᾶς ἔχω φίλους, βρὲ δὲν τὸ καταλαβαίνετε; Εἴμαστε ἀδέλφια.
Βρέ, ἐγὼ δὲν βαστάω τὴν κόλαση στὰ χέρια, δὲν σᾶς φοβερίζω·
σᾶς ἀγαπάω!»

«Ἀγαπήσατε τὸν Χριστὸν
καὶ μηδὲν προτιμῆστε τῆς Ἀγάπης Αὐτοῦ»

 «Νὰ εὔχεσαι ἔτσι ἁπλά, ἁπλὰ καὶ ταπεινά, μὲ πίστη ἁπλή, χωρὶς νὰ περιμένεις νὰ σοῦ ἀπαντήσει ὁ Θεός. Χωρὶς νὰ δεῖς τὸ χέρι του ἢ τὸ πρόσωπό του ἢ τὸ φωτισμό του. Τίποτα! Νὰ πιστεύεις!
Ἐφόσον μιλᾶς μὲ τὸν Θεό, μιλᾶς πραγματικὰ μὲ τὸν Θεό».

Γέρων Πορφύριος

 

Μονόλογος ληστή

Υπήρξα ληστής και απελπισμένος κατάδικος, εκτελούμενος αργά θανατοποινίτης.
Και μέσα στο σκοτάδι της απελπισίας μου, και στην προσδοκία του αιώνιου θανάτου, Σε είδα δίπλα μου, συσταυρωμένο και αθώο.
Έλαμπες από χαρά, και η λάμψη σου έκρυψε τον ήλιο και φώτισε το σκοτάδι μου.
Αισθάνθηκα ότι αίρεις τις αμαρτίες του κόσμου και τις ληστείες μου. Και ότι ενδιαφέρεσαι για μένα, τον ληστή, να με γλυτώσεις από τον θάνατο, χωρίς αντάλλαγμα.
Σε αναγνώρισα Βασιλιά της Αγάπης. Παίρνεις Εσύ τον θάνατό μου, και μου χαρίζεις την ζωή Σου.
Προσκυνώ την αγάπη Σου. Δεν ζητώ τις απολαύσεις του Παραδείσου. Ζητώ το πρόσωπό Σου το ιλαρό, το ευγενικό, το πράο.
Δέχθηκες να υποστείς τον θάνατο, που δικαίως όφειλα να υποστώ.
Θέλω να βλέπω του Σου προσώπου το κάλλος το άρρητον. Αυτό μου αρκεί.
Μνήσθητί μου εν τη Βασιλεία Σου.
   “…Και η πόλις – του Παραδείσου – ου χρείαν έχει του ηλίου ουδέ της σελήνης ίνα φαίνωσιν αυτή. η γαρ δόξα του Θεού εφώτισεν αυτήν, και ο λύχνος αυτής το αρνίον”, το αντ’ εμού εσταυρωμένον, και μετ’ εμού αναστημένον.

 

ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΧΩΡΟΥ

Στὶς σελίδες μας παρουσιάζεται ὁ βίος τοῦ Γέροντος Πορφυρίου μαζὶ μὲ σχετικὸ φωτογραφικὸ ὑλικό. Θὰ βρεῖτε ἐπίσης πληροφορίες γιὰ τὸ Ἱερὸ Ἡσυχαστήριο «Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος», ποὺ ἵδρυσε ὁ Γέροντας στὸ Μήλεσι τοῦ Ὡρωποῦ. Τὸ κελί του εἶναι ἀνοιχτὸ γιὰ τοὺς προσκυνητές, ἐνῶ γιὰ ὅσους δὲν γνωρίζουν πῶς νὰ τὸ ἐπισκεφθοῦν δίνονται ἀναλυτικὲς πληροφορίες γιὰ τὸν τρόπο μετάβασης.

Θὰ προσπαθοῦμε ἐπίσης νὰ σᾶς κρατᾶμε ἐνήμερους γιὰ τὶς Ἀκολουθίες ποὺ γίνονται σὲ αὐτὸ κάθε μῆνα καθὼς καὶ γιὰ τὶς Ἐκδόσεις τοῦ Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου. Βιβλία γιὰ τὸν Γέροντα Πορφύριο κυκλοφοροῦν πολλὰ καὶ καλά. Προτιμοῦμε ὅμως νὰ ἐπιλέγουμε ἐκεῖνα ποὺ ἐκδίδονται ἀπὸ τὸ μοναστήρι του, μὲ τὴν ἐξαίρεση δύο ἐπίσης πολὺ καλῶν βιβλίων ποὺ κυκλοφοροῦν ἀπὸ ἄλλους ἐκδότες: Τὸ «Βίος καὶ Λόγοι τοῦ Γέροντος Πορφυρίου (ἐκδ. Ἱ.Μ. Χρυσοπηγῆς Χανίων Κρήτης), τὸ ὁποῖο κυκλοφορεῖ καὶ στὴν γερμανικὴ καὶ τὴν ἀγγλικὴ γλώσσα καὶ τὸ «Γέρων Πορφύριος, ὁ πνευματικὸς πατέρας καὶ παιδαγωγός», τοῦ Γ. Κρουσταλλάκη (ἐκδ. Ἐν πλῷ).

Παρακαλοῦμε θερμὰ ὅσους ἀπὸ ἐσᾶς ἔχετε ζήσει τὸν Γέροντα πρὶν ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν κοίμησή του νὰ μοιραστεῖτε τὶς ἐμπειρίες σας μαζί μας, γιὰ τὴν ὠφέλεια περισσότερων ἀδελφῶν μας. Γιὰ τὸν σκοπὸ αὐτὸ προσθέσαμε και μία σελίδα, ὅπου θὰ τὶς δημοσιεύουμε. Μὴ διστάσετε ἐπίσης νὰ μᾶς ἀναφέρετε ὁποιαδήποτε ἰδέα ἔχετε σχετικὰ μὲ τὴ λειτουργία τῆς ἱστοσελίδας.

Ὅλα ὅσα περιλαμβάνονται στὸν ἱστοχῶρο μας ἀνήκουν στὴν πνευματικὴ ἰδιοκτησία τοῦ Ἱ.Γ. Ἡσυχαστηρίου «Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος».

Σᾶς εὐχαριστοῦμε καὶ σᾶς εὐχόμαστε καλὴ πλοήγηση.